Ondernemers zijn misdadigers?

Ondernemers zijn misdadigers?

Delen op

Uit een onderzoek van de Vlerick Business School, kampen ondernemers in België met een imagoprobleem; de Vlaamse TV journaals hebben nauwelijks aandacht voor ondernemerschap. In de studie werd de berichtgeving in de zeven uurjournaals over ruim tien jaar geanalyseerd.

‘Nochtans ziet een op de drie Vlamingen voldoende opportuniteiten om een zaak op te starten in de komende zes maanden. Maar bij de helft daarvan zit de angst om te falen in de weg. Slechts 6 procent ziet het zich de komende drie jaar ook daadwerkelijk doen’ verklaard onderzoekster Tine Holvoet.

De Europese Commissie merkte eind maart in een document nog op dat het starterspercentage in ons land bedroevend laag ligt. Van alle 26 EU-lidstaten doet alleen Cyprus het nog slechter dan België.

Volgens vele ondernemers zijn de redenen hiervoor overduidelijk. Met alle gelegaliseerde diefstallen die de (r)overheid heeft weten in te kaderen, diverse “verbloemde” belastingen van 15 naar 25 %, vereffeningsbelasting van 10 naar 25% zit de schrik om te ondernemen er goed in. Belasting vermindering, aftrek op basis van zogenaamde persoonlijke voordelen bedrijfswagen, voortdurende belastingcontroles, enz…  ja, de last op de ondernemer in België wordt té zwaar, opgejaagd wild zijn ze!

Met daarenboven nog eens de constante aanvallen van de politiek op ondernemers, meer bepaald vanuit linkse hoek, die vaak als asociale geldwolven en fraudeurs beschreven worden doen natuurlijk het imago van de ondernemer geen goed. En dit terwijl ondernemen zorgt voor alle welvaart. Het wordt hoog tijd dat de risico’s van ondernemen terug beloond worden ipv afgestraft!

Vakbonden en politici, gevolgd door “hun media”, hebben van de ondernemer het beeld van de vijand en de fraudeur gecreëerd. Ze worden wel vaker afgeschilderd als misdadigers. Zelfs succesvolle zakenmannen worden via de media door het slijk gehaald omdat zij geen belasting moeten betalen op de meerwaarden op aandelen, hetgeen nochtans in de wet geschreven staat.

Feit is dat ondernemen in België voor zeer veel frustraties zorgt. De privé-sector wordt meer en meer een bedreigde minderheid. Zij moeten wel het financieel model rechthouden en als dit niet lukt krijgen ze meer en meer de schuld. Ze zijn niet dynamisch genoeg, creëren te weinig werkgelegenheid, spelen het spel financieel niet eerlijk. En uiteindelijk worden ondernemers, de boegbeelden van deze privé-sector, bijna outlaws, bijna misdadigers, sujetten die moeten worden opgejaagd omdat ze, zogezegd, hun rechtmatig deel niet leveren.

Ons land is geëvolueerd tot een neo-communistische maatschappij waarbij een merendeel van de samenleving gecollectiviseerd is. Dit model kenmerkt door een steeds toenemende druk op een krimpende privé-sector en het doorschuiven van het structurele deficit naar de volgende generatie. Op termijn is dit model gewoonweg onhoudbaar.

Met dank aan de overheid, politici en media zijn Belgische ondernemers misschien wel de “outcasts” aan worden van onze maatschappij. De ondernemers, melkkoeien van onze maatschappij/werknemers/overheid, zijn dan ook ongelukkig en teleurgesteld. Het is dan ook begrijpelijk dat sommigen van hen verder beginnen kijken dan rond hun kerktoren dit na de vele loze beloften van “onze politici” en de “acteurs” die de ondernemers zouden moeten vertegenwoordigen maar vervallen zijn tot medespelers in het “theater” van politici, vakbonden en media.

 

Delen op

Reageer