Bemiddeling bij geschil ereloon advocaat is een klucht!

Bemiddeling bij geschil ereloon advocaat is een klucht!

Delen op

Er bestaan geen vaste tarieven over erelonen van advocaten. Hoeveel je betaalt, hangt volledig af van je advocaat en van je onderhandelingsvaardigheden. Van de wet moeten advocaten hun ereloon met bescheidenheid en billijkheid bepalen. Zij houden daarbij rekening met criteria zoals de financiële toestand van hun cliënt, het belang of de moeilijkheidsgraad van het dossier en hun persoonlijke ervaring. Advocaten bepalen hun erelonen dus vrij. Maar bij een geschil kan de rechtbank hen wel controleren.

Dat is althans de theorie, de werkelijkheid is jammer genoeg anders…

Menig consument is al in aanvaring gekomen met zijn advocaat over erelonen. Velen vinden dat advocaten gewoonweg erelonen aanrekenen aan hun cliënten ‘zoals het hen uitkomt’! ‘Niemand die controleert of die kán controleren hoeveel uren een advocaat presteert voor een dossier’, luidt het. De factuur hangt volledig af van “hoeveel ze uit hun cliënten kunnen losweken”. Daarbij letten ze in het bijzonder op de financiële toestand van hun cliënt tijdens de procedure om misschien wel nadien “à la tête du client” de hoogte van de factuur te gaan bepalen. Nattevingerwerk volgens velen.

Advocaten en Justitie, één pot nat. Het vertrouwen dat consumenten schenken aan Justitie is een belangrijk gegeven in de samenleving. Het heeft immers een sterke impact op het functioneren ervan. Wanneer er geen vertrouwen is vanuit de bevolking in justitie kan zij niet goed functioneren. Daarnaast staat zonder vertrouwen de politieke democratie op de helling, vooral omdat de legitimiteit van de instelling in twijfel getrokken wordt. Legitimiteit gaat verloren wanneer vertrouwen afwezig is. Wanneer de overheid niet zelf optreedt bij een geschil en dit overlaat aan een “belangengroep” zoals de Orde van Advocaten gaat elke legitimiteit volledig verloren. Zonder legitimiteit riskeert justitie belangrijke middelen te verliezen, zoals het naleven van de wet door de burger en participatie van de bevolking.

Bij een discussie over erelonen kan je terecht bij de Orde van Vlaamse Balies en schrijf je naar de Stafhouder van de betrokken balie. Op het internet staat te lezen dat veelal de Stafhouder gewoonweg de klager doorstuurt naar een of meerdere “arbiter(s)”, oud-leden van de Raad van de Orde van Advocaten, die dan zullen proberen te ‘bemiddelen of verzoenen’.

Echter consumenten die al voor zo’n “bemiddelaars” verschenen zijn uiten hun verbijstering over hoe deze “verzoeningsprocedure” werkt. Vooreerst zijn het collega’s van de advocaat waarmee je een geschil hebt die “bemiddelen”. Niet echt “neutraal”, niet? Daarenboven gaat het niet over de “inhoud” van het dossier maar enkel over het geld dat je nog moet. Deze “bemiddelaars” willen gewoonweg ijken hoeveel je nog bereid bent om te betalen en op welke termijn. Vragen zoals: waarom je niet wil betalen? Voldoen de prestaties van je advocaat niet?  Ben je gewoonweg niet tevreden van het gepresteerde werk door je raadsman of is de factuur gewoonweg niet in overeenstemming met de geleverde diensten?… neen, die vragen zijn daarbij totaal niet relevant, daar gaat het allemaal niet over. Het gaat over geld en hoeveel, met de steun van deze bemiddelaars, de advocaat alsnog kan binnenrijven. Over de ‘inhoud’ moet je opnieuw bij de rechter zijn’, luidt het daar.

Je kan ook kiezen voor een arbitrageprocedure. Echter wordt dit achter gesloten deuren gedaan. De zittingen zijn niet openbaar en de uitspraken worden niet publiek bekendgemaakt, wat volgens de Orde het serene verloop van de procedure garandeert (“Sereen”: een woord dat bij de advocatuur ten pas en ten onpas gebruikt wordt om het ware met de mantel van de liefde te bedekken). Het arbitragecollege doet een uitspraak die bindend is voor beide partijen. Er is dus geen hoger beroep mogelijk bij een arbitrale instantie of rechtbank.

Ook hier zijn het opnieuw collega’s die over hun collega’s oordelen. Met theatrale spraakvaardigheid kan je ex-advocaat zich dan tegen je klacht verzetten, wat je toch meestal verliest gelet op de kennisongelijkheid. Je kan je laten bijstaan door een andere advocaat, die dan misschien opnieuw de ingeburgerde ‘ereloon-trucks’ op je kan toepassen. Daarenboven is het een publiek geheim dat advocaten elkaar beschermen. Dit omdat ze na jouw zaak nog met hun collega’s- tegenstrevers moeten verder werken.

De overheid moet optreden tegen misbruiken van advocaten tegen hun cliënten en duidelijke richtlijnen en beperkingen vastleggen omtrent de erelonen. Geen enkele consument wil een geschil met zijn ex-advocaat. Consumenten willen correct behandeld worden en niet het idee krijgen dat na een procedure er een procedure wacht tegen hun ex-vertrouwenspersoon en dit enkel en alleen maar om geldzucht.

Neutraliteit, onpartijdigheid en objectiviteit is allemaal ver zoek bij vele van onze raadsmannen en raadsvrouwen. Elke advocaat is onderworpen aan een aantal deontologische regels of gedragsregels die de behoorlijke uitoefening van het beroep waarborgen, maar deze “regels” zijn zéér rekbaar. Ook bij tuchtklachten tegen advocaten lijkt het rechtvaardigheid meermaals ver weg, daar het opnieuw dezelfde groep is die een oordeel velt over zichzelf.

De rechtspraak zou neutraal moeten zijn en Vrouwe Justitia blind. Zelfs een schijn of een vermoeden van partijdigheid moet vermeden worden. Het internet staat bol van de onrechtmatigheden tussen advocaten en hun cliënten en de “oplossingen” hiervoor. Voor consumenten lijkt justitie dan ook bevooroordeeld en een “middeleeuws schouwspel” waarbij zij die kaas gegeten hebben van het systeem altijd de bovenhand halen.

En de advocaten… die altijd wel een uitleg hebben voelen steeds de hand van de ‘Orde’ boven hun hoofd!

 

Lees ook: Advocaten! Gewetenloos, arrogant en elitair?

 

 

UPDATE 28/01/2016
Inbreng van een lezer:

Beste,

Uw artikels over advocaten erelonen en de taxatiecommissie zijn helemaal correct. Dit is ook wat ons overkwam. Wij worden betrokken in een procedure in 1996. Wij zijn zo dom om te denken dat het probleem snel zal opgelost zijn. Er worden geen erelonen meegedeeld en geen kosten.

In 2010 na een ware procedureslag van 14 of 15 procedures, waarin wij werden meegesleurd en waarvoor wij steeds correct alle voorgelegde ereloonnota’s (er werd daarin geen uurloon vermeld) betaalden , zegt de advocate haar mandaat op, nadat ze in beroep gegaan was tegen een uitspraak die grotendeels in ons voordeel was uitgesproken en dit terwijl wij tot 3 keer toe per mail gevraagd hadden dit niet te doen.

Het dossier wordt grotendeels achtergehouden zodat de opvolgende advocaat niet verder kan. Advocate beweert dat dit niet klopt en de stafhouder gelooft haar. De prestatiestaat wordt overgemaakt:

Een ereloon van € 100 per uur wordt aangerekend, ook voor 1996 toen de euro nog niet bestond. Voor de eerste aanleg procedure waarin het nooit tot een eindvonnis is gekomen wordt € 10.000 aangerekend. (100 uur).  In totaal moeten er nog € 23.000 aan erelonen betaald worden, bovenop de reeds betaalde erelonen, in totaal voor een bedrag van € 38.000. Wij protesteren de erelonen aangetekend op aanraden van de juriste van de sociale dienst van het werk van mijn man. Protest wordt niet geaccepteerd. Wij worden gedagvaard.

De taxatiecommissie wordt aangesteld door de rechter. Op 20 juni wordt een schrijven opgesteld door de taxatiecommissie dat wij het dossier mogen inkijken bij de balie, dit tot eind juli. Wij mogen geen kopies maken. Wij ontvangen dit schrijven op 27 juni. De dokter had in die periode omwille van de exuberante stress mijn man, mijzelf en onze 4 kinderen opgedragen afstand te nemen van de procedureslag minstens gedurende 14 dagen. Half juli contacteer ik de balie telefonisch om een afspraak te maken om het dossier in te kijken.  Ik krijg geen gehoor. Volgende dag idem. Volgende dag mail ik naar de balie en krijg het automatische antwoord : “DE BALIE IS GESLOTEN, TOT 15 AUGUSTUS.”

De zaak wordt gepleit in oktober voor de taxatiecommissie. De commissie komt na 10 werkdagen al tot haar besluit. In die 10 werkdagen wijst de opvolgende advocaat er op dat hij dringend bepaalde stukken nodig heeft. Tijdens die 10 dagen gaat de advocate naar de balie, kopieert uit het dossier de nodige stukken en stuurt ze door. Dit terwijl de leden van de taxatiecommissie zogezegd het gigantische dossier van 14 procedures (meer dan 50 cm dik) aan het nakijken zijn.

Besluit van de taxatiecommissie : de erelonen zijn correct. Er wordt geen halve euro af gedaan. Er is geen wederantwoord op de besluiten mogelijk. Overigens de bewering van de advocate en de stafhouder dat het dossier volledig was overgemaakt aan de opvolgende advocaat was dus gelogen.

Eerste aanleg volgt de besluiten van de taxatiecommissie: Hof van beroep volgt de besluiten van de taxatiecommissie maar voor wat betreft de ten laste gelegde fouten wordt een deskundige aangesteld die wij moeten provisioneren (€ 2000). De deskundige is een voormalige stafhouder die geboren is in 1933 en die dus dit jaar 83 jaar wordt.

En dit alles ondanks het aanvoeren in conclusies van de Europese en Belgische consumentenbeschermingswetten. Arrest 6 april 2010 was niet van toepassing want contract werd beëindigd op 27 maart 2010. Over de Wet vrije beroepen (2002) wordt met geen woord gerept. Europese richtlijnen met dwingend recht worden buiten beschouwing gelaten.

Overigens. Wij hebben ook geprobeerd om bij de FOD economie een klacht neer te leggen voor de schending van de consumentenbescherming. Dit kan gewoon online en werkt wel als je het doet bij een gewone firma. Maar dus niet voor advocaten want zij zeggen dat ze niet bevoegd zijn.

Consumentenrechten stellen in België niks voor. Advocaten zijn oppermachtig.

Groetjes,

X

Reageer