Bart Tommelein stimuleert afgunstige Belgen om klikspanen te worden

Bart Tommelein stimuleert afgunstige Belgen om klikspanen te worden

Delen op

Vandaag werd bekend dat er nog nooit zoveel mensen verklikken bij de fiscus. In de eerste helft van 2015 werden bijna 1.600 meldingen gedaan, een vijfde meer dan in dezelfde periode vorig jaar. De Federale overheidsdienst Financiën denkt dat de crisis een rol speelt, en ook afgunst. Een dure auto bij de buren is voor sommigen blijkbaar al genoeg om even te bellen naar de fiscus.

Bart Tommelein (Open VLD) doet er nog een schep bovenop spoort mensen aan sociale fraude te melden. Vanaf 1 september komt er een meldpunt voor sociale fraude. Die maatregel zal volgens Tommelein mee de oneerlijke concurrentie bestrijden in de bouwsector.

Fiscale én sociale fraude moet worden aangepakt, maar men kan zich de vraag stellen of de overheid zélf niet het nodige moet doen om die fraudes op te sporen in plaats van de burgers aan te moedigen om te klikken? Blijkbaar is bij de overheid, die kampt met een handhavingstekort, het idee ontstaan dat burgers zelf ook een handhavings-verantwoordelijkheid moeten dragen. Om dit te faciliteren is de overheid nu in toenemende mate kliklijnen aan het openen.

Tommelein die de privacy in twijfel trekt als het gaat om Internet bedrijven zoals Facebook en Uber heeft blijkbaar geen enkel probleem met de implicaties van de schending van privacy die het “klikken” met zich meebrengt. Hij houdt daarenboven geen rekening dat het ‘klikken’ een sterk disciplinerende werking uitdraagt waardoor men zou kunnen concluderen dat dit uiteindelijk het verlies van vrijheid van de Belgische burgers betekent.

Een verklikker maakt informatie openbaar, maar blijft hierbij anoniem. Het is verder niet duidelijk wat hij beoogt en waarom hij anoniem wil blijven. Wat is de motivatie om als ene burger of de andere te klikken? Opgejut door de overheid? Daarenboven kan men twijfelen of de integriteit van burgers, overheidsfunctionarissen en politici erdoor bevorderd wordt. Klikken zorgt voor wantrouwen en dat is funest voor zij die een een omgeving willen creëren die integriteit stimuleert.

Sociologen constateerden reeds dat de autoriteiten sinds het begin van de twintigste eeuw steeds meer de openbaarheid hebben gezocht terwijl privé personen juist meer mogelijkheden gekregen hebben zich af te schermen van de buitenwereld en hiervan ook hebben gebruik gemaakt. Maar aan het begin van de eenentwintigste eeuw vindt precies het tegenovergestelde plaats, de bescherming van de privacy van individuen neemt juist af. De geopende klik- en meldlijnen passen haarfijn in deze ontwikkeling. Het aantasten van de privacy van burgers wordt veelal gerechtvaardigd door een beroep te doen op de veiligheid, die gediend zou zijn bij extra controle en toezicht.

Klikkers worden dan ook gezien als klikspanen
Het beeld bestaat dat zij verraad plegen. Zo is er een samenhangend gevaar van de klikmethode. Hoewel het aannemelijk is dat de aanpak de illusie van veiligheid vergroot bij de verklikkers, kan men tegelijkertijd vrezen dat het onderlinge wantrouwen onder burgers eveneens groeit. Naast het feit dat het klikken geen bevorderende werking heeft op het onderling vertrouwen tussen burgers, worden burgers hierdoor geraakt in hun privacy.

Het criminaliteitsbeleid van de overheid is in de laatste jaren verandert in een slachtofferbeleid. De overheid heeft bijgedragen aan het beeld dat iedereen voortdurend het risico loopt slachtoffer te worden van criminaliteit.

Wat Tommelein nu doet is de burger het werk laten doen voor de overheid. Door dit beleid, in combinatie met het gesuggereerd beeld dat klikken “aanvaardbaar” is, zal het onderling wantrouwen tussen burgers in België nog vergroten. Daarom valt te betwijfelen dat kliklijnen, werkelijk bijdragen aan goed burgerschap.

Tommelein, zijn dit de waarden die wij aan onze kinderen moeten meegeven?

Reageer