Advocaten: geldwolven, gehaaid en geldbelust.

Advocaten: geldwolven, gehaaid en geldbelust.

Delen op

Advocaten en geld. Als er één onderwerp is dat een waterval van reacties kan losmaken dan is het dit wel en dan zijn het zelden aardige reacties. Advocaten worden haast synoniem gezien aan graaizucht.

Ook de mijne. Mijn advocaat informeerde me over zijn correspondentie met de tegenpartij. Ik kreeg veel stukken, telefoontjes en e-mails, die hij allemaal achteraf in rekening bracht. Toen wij met hem in zee gingen, mompelde hij wel een prijsindicatie. Wapperde meteen met het woord “provisie” een voorschot op zijn werk, waarover hij zeer geheimzinnig bleef. Bij navraag over zijn uurtarief bleef hij zeer vaag en verwees naar zijn website waar een zeer hoog uurtarief stond zonder urenindicatie, zonder begroting dus.

Hij was erg gebrand op een snel “een provisie” (een voorschot) te ontvangen anders kon hij het dossier niet bekijken. En ja, dat flinke voorschot was meteen op. Binnen een paar dagen al. Ik vroeg dan schriftelijk hoe het zit met de kosten nu het voorschot subiet is vervlogen waarop ik een herziene mondelinge indicatie kreeg. Bingo 350% meer! Maar dat zou het dan ook wel zijn tot en met “de zitting”, of juist ervoor of afhankelijk wat “gedoe” eromheen. Vaag, vaag, vaag….

Na enkele jaren en vele, vele, vele “provisies” later zijn de kosten niet meer bij te houden. Ik “win” de zaak wel maar als ik de rekening maak, de kosten van mijn advocaat tel en wat ik eraan overhoudt, kom ik er negatief uit. Ik besluit dan maar niet verder te procederen en hou het voor bekeken. Informeer mijn advocaat (die nu al een “vriend” is geworden LOL) dat ik ermee wil stoppen. Omdat alles via provisie werd betaald en ik denk dat ik hem ruimschoots gedurende al die jaren heb vergoed, denk ik niet nog een rekening te krijgen. Mis poes! Een paar dagen later ontvang ik een enorme “finale afrekening”. Herkenbaar? Terecht!

Het imago van advocaten onder particulieren is op z’n zachtst gezegd niet best. Particulieren vinden advocaten veel te duur, oneerlijk, ondeskundig en onvoldoende betrokken bij hun zaak. Bovendien hebben de meeste mensen moeite met het vinden van de juiste advocaat.

Volgens particulieren, die in hun antwoorden sterk lijken op kleine ondernemers, zijn advocaten niet eerlijk voor wat betreft hun deskundigheid. Hun relatie met advocaten vinden ze over het algemeen teleurstellend; ze vinden dat ze te weinig bij het werk van advocaten worden betrokken, wantrouwen hen en begrijpen het juridisch jargon niet, storen zich aan het declaratiegedrag van hun raadsman, willen dat advocaten een betere inschatting maken van de slagingskans van hun zaak en trekken de onafhankelijkheid van de advocatuur binnen het rechtssysteem in twijfel.

Er is niets erger dan in de “klauwen” zitten van je advocaat. En eenmaal je een “provisie” hebt gestort zit je eraan vast. Om nog maar niet te spreken over het feit als je ooit van je advocaat weg wilt omdat je niet tevreden bent over zijn diensten, je hemel en aarde moet verzetten om je dossier terug in handen te krijgen. Maar dat zal nooit gebeuren voordat je de finale afrekening hebt betaald, een bedrag, meestal uit “hun duim gezogen”, hoog genoeg om je te laten beseffen dat hij boos is dat je bij een “ander” te raden bent gegaan en je nog even goed wilt laten bloeden. En je nieuwe advocaat, die krijgt het dossier niet voordat je het volledige pond aan je vorige advocaat heb betaald.

Want de slagingskans van je zaak betreft laten advocaten liefst een waas van vaagheid achter. Als je het volledig overlaat aan Mr/Mevr. de Advocaat, zullen die altijd kiezen om te procederen omdat hun persoonlijk belang altijd de “uurtjes factuurtjes” zijn. Ongeacht wat ze beweren, eigenbelang van uw advocaat is altijd aanwezig in uw dossier, want uiteindelijk is zijn of haar doel u zoveel als mogelijk factureren voor (“gepresteerde”) diensten.

Want ja, volgens het Hof van Cassatie die een Principe-arrest uitsprak over advocaten-erelonen, Artikel 446ter stelt in haar Nederlandse versie dat advocaten met bescheidenheid en billijke gematigdheid hun ereloon dienen te begroten maw, ze kunnen je in principe vragen wat ze willen!

En op het einde van de rekening, kijk je naar het resultaat en wat het je allemaal gekost heeft …. en als je grondig de rekening maakt, besef je 1 ding: er is maar 1 winnaar, en dat is je advocaat!

 

Lees ook:

 

1 REACTIE

  1. Volledig mee eens en als je je factuur protesteert ben je helemaal de klos. Bij de Orde van advocaten klacht in dienen is bij de duivel te biechten gaan. En gegarandeerd wordt je voor de rechtbank gedaagd. En voor de rechters waar je dan voor komt te staan bestaan er plots geen deontologische verplichtingen, geen wettelijke bepalingen en geen Europese richtlijnen ter bescherming van de consument meer.
    Je rechten op een eerlijk proces worden bij herhaling geschonden. Bepalingen uit het gerechtelijk wetboek zijn van geen tel.
    Een taxatiecommissie samengesteld door collega’s van je voormalige raadsman vindt uiteraard de erelonen volledig correct. En als je dan toch nog tegen de uitspraak in beroep gaat – zoals wij – dan wordt je een gerechtsdeskundige opgesolferd (die jij uiteraard moet provisioneren). In ons geval een 84 jaar oude voormalige voorzitter van de socialistische partij. Uiteraard zijn de erelonen van deze gerechtsdeskundige niet op voorhand vastgelegd of meegedeeld en de gepresteerde uren worden aangedikt door zeer vele nutteloze prestaties. Uiteraard wordt op eenvoudige vraag van de tegenpartij de tijdspanne om de stukken neer te leggen verlengd ook al stond er in het vonnis dat de stukken tijdens de inleidingszitting dienden overhandigd te worden. Nog een 2e uitstel wordt verleend zodat uiteraard de tijdslimiet om het eindverslag in te dienen in het gedrang komt evenals je eigen kans om je rechten te verdedigen. Protesteren dus maar bij het hof om zo uitstel te krijgen van de datum van het eindverslag. Wat het financiële gevolg hiervan is valt niet in te schatten. Na een half jaar krijg je dan een voorverslag. De gerechtsdeskundige neemt hierin de beoordelingstaak van de rechtbank over en oordeelt : “er werden door de advocaat “geen” fouten gemaakt”. De taak van een deskundige bestaat er nochtans uit om de feitelijkheden te verzamelen en deze voor te leggen ter beoordeling aan het hof. Oeps ! Hoe toevallig ! Ook het feit dat de advocaat bij de aanvang van de overeenkomst in 1996 nooit erelonen van 100 euro per uur kon meegedeeld hebben (de euro bestond niet in 1996) wordt niet als een feitelijkheid aanzien die ter beoordeling van het hof moet worden voorgelegd en nog minder als een précontractuele fout. Raar toch dat je zelf als vrije beroeper verplicht wordt door het RIZIV om voorafgaandelijk aan je eerste behandeling je honorarium mee te delen aan je patiënt en er daarbij op gewezen wordt dat je zelf het bewijs moet leveren van deze mededeling in geval van betwisting maar dat een advocaat deze zelfde verplichting niet heeft ?! Is er dan toch sprake van 2 maten en 2 gewichten bij dit elitaire clubje in de juridische wereld ? !
    Wordt vervolgd want maandag mogen we ons (nieuwe) protest tegen deze gang van zaken gaan verdedigen. We houden ons hart vast want we zullen weerom door het slijk gesleurd worden want opkomen voor je rechten wordt echt niet geapprecieerd in dit wereldje. En op bescherming van de toezichthoudende overheden tegen dit soort praktijken moet je als consument in ons land niet rekenen.

Reageer